آیا کرونا که بسیاری از افراد را درگیر خود کرده و سلامتی،مال و حتی جان آنها را تحت تاثیر خود قرار داده خشم الهی است ؟

به گزارش پایگاه خبری تیتر دماوند، سید روح الله حسینی کاشانی عضو هیات علمی گروه معارف دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن طی یادداشتی نوشت:

بسم الله الرحمن الرحیم

(عَسى‌ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسى‌ أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ‌. بقره/۲۱۶)
چه بسیار شود که چیزی را مکروه شمارید ولی به حقیقت خیر و صلاح شما در آن بوده، و چه بسیار شود چیزی را دوست دارید و در واقع شرّ و فساد شما در آن است، و خدا (به مصالح امور) داناست و شما نادانید.

نقل هر مجلس و اخبار داغ این روزهای ایران ویروس منحوس کرونا است .اما آنچه ذهن بسیاری از متدینان و حتی کسانی که زیاد به دین پایبند نیستند به خود مشغول کرده است این است که :
آیا خداوند بر این مردمی که تحت فشار اقتصادی به سختی زندگی می کنند خشم گرفته است ؟
منشا این گونه امور که ظاهرا بسیاری از افراد بی گناه را درگیر خود کرده و سلامتی،مال و حتی جان آنها را تحت تاثیر خود قرار داده خشم الهی است ؟
آیا خداوند همه مردم ایران را به بلایی سخت به جهت نافرمانی گرفتار ساخته است؟

باید به قرآن کریم این راهنمای مکتوب الهی مراجعه کرد و پاسخ این پرسش را جستجو نمود.

افرادی که دچار گرفتاری و سختی در زندگی می شوند و جان و مال و سلامتی و … آنها تحت الشعاع قرار می گیرد سه دسته هستند.

اول: کسانی که کفر می ورزند و دین و دستورات الهی را تکذیب می کنند و نسبت به دستورات الهی یا لاابالی هستند و حتی به استهزا و تمسخر دین و متدینان می پردازند و کسانی که ظلم به نفس و ظلم به دیگران سرلوحه اعمالشان است.

دوم :افراد متدین و مومنی که ایمان به خدا دارند و کم و بیش پایبند به دستورات الهی هستند اما کفران نعمت یا نعمت هایی کرده اند و کم و بیش از شکر الله، غافل بوده اند.

سوم:کسانی که مومن و متدین هستند و مو به مو تابع دستورات الهی هستند و سعی بر شکر نعمت دارند و در مسیر قرب الی الله طی طریق نموده اند و به عبارتی از اولیای الهی و یاران خداوند هستند.

آیا برای دسته اول که طبق صریح آیات قرآن آخرتی سخت در پیش دارند در دنیا هم گرفتاری حادث می شود ؟

قرآن کریم به صراحت از زندگی سخت کسانی که خدا را فراموش کرده اند سخن می گوید (وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً.طه/۲۰)هر کس از یاد من اعراض کند همانا (در دنیا) معیشتش تنگ شود.

و یا در جای دیگر از عذاب دنیوی کسانی سخن می گوید که کفر ورزیدند و آیات الهی را تکذیب کردند ( اَغرَقنَا الَّذین کَذَّبوا بِآیاتِنا … یونس/۷۳)آنان را که آیات ما را تکذیب کردند غرق کردیم، که مردمی کوردل بودند.

قَطعنا دابرَ الَّذینَ کَذَّبوا بِآیاتِنا … الاعراف/۷۲ )پس (موقع عذاب که رسید) ما هود و پیروانش را به رحمت خود (از عذاب) رهانیدیم و آنان که آیات (و رسول) ما را تکذیب کردند و ایمان نیاوردند همه را بنیادشان برانداختیم.

و در جایی دیگر به عذاب دنیوی کسانی اشاره می کند که تعدی و ظلم پیشه کرده اند:

( اَخَذَتِ الَّذینَ ظَلَموا الصَّیحَة فَاصبَحوا فی دِیارِهِم جاثمین .هود/۹۴)و آن گاه ستمکاران را (شب) صیحه عذاب آسمانی بگرفت و صبحگاه در دیارشان بی‌حس و حرکت و خاموش ابدی شدند.
(وَ تِلکَ القُری اَهلَکنهُم لَمَّا ظَلَموا» .الکهف/۵۹)این است شهر و دیارهایی که اهل آن را چون ظلم و ستم کردند هلاک ساختیم و بر وقت هلاکشان موعدی معلوم مقرر گردانیدیم.

فَبدَّلَ الَّذینَ ظَلموا مِنهُم قَولاً غَیرالَّذی قیلَ لَهُم فَارسَلنا عَلَیهِم رِجزاً مِنَ السَّماءِ به ما کانوا یَظلِمون .الاعراف/۱۶۲)

آن گاه ستمکاران آنها این امر و گفتاری را که به آنها گفته شده بود به گفتار دیگری تبدیل کردند، ما هم به کیفر مخالفت و ستمکاری بر آنها از آسمان عذابی سخت فرود آوردیم.

اما در مورد دسته دوم که اهل تکذیب نیستند و به خدای واحد ایمان ایمان دارند ،آیا خداوند مجازات دنیوی در نظر گرفته است؟

قرآن کریم در آیاتی از مومنینی سخن می گوید که به دلیل کفران نعمت و یا ناسپاسی دچار گرفتاری در دنیا شده اند :
( سَلْ بَنی اسرائیلَ کَمْ ءاتیناهُم مِن آیَةِ بَیِّنةٍ وَ مَن یُبدِّل نِعمَةَ اللهِ مِن بَعدِ ما جاءَتهُ فَاِنَّ اللهَ شَدیدُ العِقاب.البقره/۲۱۱ )
(ای پیغمبر) از بنی اسرائیل سؤال کن که ما چقدر آیات و ادلّه روشن بر آنها آوردیم! و هر کس پس از آنکه نعمت و هدایتی که خدا به او داد آن را به کفر مبدّل کند (بداند که) عقاب خدا بر کافران بسیار سخت است. ضمن اینکه مومنین مورد تذکر قرآن قرار گرفته اند که (لَئِن شَکَرتُم لَاَزیدَنَّکُم وَ لَئِن کَفَرتُم اِن عَذابی لَشدید.ابراهیم/۷)
اگر شکر نعمت به جای آرید بر نعمت شما می‌افزایم و اگر کفران کنید عذاب من بسیار سخت است .(ظاهرا آیه شریفه عذاب دنیوی و اخروی را در بر می گیرد.)

اما در مورد دسته سوم که اولیای الهی هستند هم گرفتاری های دنیوی پدید می آید که این گرفتاری ها یا به سبب امتحانی است که موجب رشد و شکوفایی فرد می شود (وَ لَنَب ْلُوَنَّكُمْ بِشَيْ‌ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ‌.بقره/۱۵۵)البته شما را به پاره‌ای از سختی‌ها چون ترس و گرسنگی و نقصان اموال و نفوس و آفات زراعت بیازماییم، و صابران را بشارت و مژده بده.

خداوند در قرآن تاکید میکند که ایمان مورد امتحان قرار می گیرد.( أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ .عنکبوت /۲) آیا مردم چنین پنداشتند که به صرف اینکه گفتند ما ایمان (به خدا) آورده‌ایم رهاشان کنند و هیچ امتحانشان نکنند؟
ودر جای دیگر امتحان را موجب محک درونی می داند.

(وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ. ال عمران /۱۵۴)

تا خدا آنچه در سینه دارید بیازماید و آنچه در دل دارید پاک و خالص گرداند، و خدا از راز درون سینه‌ها آگاه است.

و یا گوشزدی برای کوچکترین خطا و ترک اولی برای تنبه اوست (فَأَكَلا مِنْها فَبَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ عَصى‏ آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى‏.طه/۱۲۱ )پس آدم و حوّا (فریب خوردند و) از آن درخت تناول کردند، بدین جهت (لباسهای بهشتی از تنشان دور و عیوب و) عورت آنها در نظرشان پدیدار شد و شروع کردند به ساتری از برگ درختان بهشت خود را پوشاندن. و آدم نافرمانی خدای کرد و گمراه شد.
که البته در پس اینگونه امور نعمتی است که اگرچه بر اولیای الهی پوشیده نیست و همواره در حال استغفار هستند و شکر گذاری ، اما بر دیگران ان نعمت در پس تنبیه ، پوشیده است.

گرفتاری ها و رنج های عمومی که هر سه دسته را درگیر می کند را نمی توان یکسان دانست و قضاوتی یکسان برای همه افراد یک جامعه ارائه نمود.و خشم الهی بر ملت را نتیجه گرفت.

کرونا یک ویروس است که برای عده ای بلا ست به جهت ظلم ،کفر ، الحاد و یا استهزا و عده ای با ان مورد ابتلا و امتحان قرار می گیرند وبرای عده ای برای تنبه و هوشیاری است و برای دسته ای از دست دادن نعمت به جهت کفران نعمت های الهی است.

و صد البته می تواند برای جامعه در کنار بلا و ابتلا نعمت باشد. چه بسا کسب تجربیات گران سنگی برای جامعه حاصل شود که جز اینگونه برای جامعه حاصل نشود و چه بسا پیشرفت هایی که برای مقابله با گرفتاری های اینچنینی نصیب جامعه می گردد به شرط آنکه تهدید ها تبدیل به فرصت گردد و از فرصت ها استفاده شود .که امام علی علیه السلام در کتاب شریف نهج البلاغه، گذر فرصت ها را چون گذشتن ابرها توصیف می نماید( اِغتَنِمُوا الفُرَص فَاِنَّها تَمُرُّ مَرَّ السَّحاب.قصار/۲۱ ) فرصت به مانند ابر گذرا می گذرد، پس فرصت‏ها را غنيمت دانيد.

البته این نکته بسیار مهم است که کارهای خداوند از روی حکمت است .آنچه این ویروس با انسان ها می کند چه از نظر سلامت ،چه مال و چه جان از حکمت الهی نشات می گیرد و برای هر کس به حسب اوست اما نمی توان مبتلایان و یا جان باختگان و حتی کسانی که از شیوع آن دچار خسارت مالی شده اند قضاوت کرد و به آنها خدای ناکرده نسبت های ناروا داد.

اما در برابر این گرفتاری چه باید کرد؟

خداوند در قرآن کریم می فرماید که او جامعه ای را تغییر نمی دهد مگر آنکه خود بخواهند(إِنَّ اللهَ لاَ یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ. رعد/ ۱۱)خداوند قومی را تغییر نمیدهد مگر آنکه خود را تغییر دهند.

اگرچه دعا ابزاری مستحکم برای رفع گرفتاری ها ست و خداوند می فرماید (ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ. غافر/۶۰ ) بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را . و امام سجاد علیه السلام به زیبایی در دعای هفتم صحیفه سجادیه کیفیت دعا در رفع گرفتاری ها را بیان نموده است و چگونگی سخن گفتن با پروردگار مهربان و قادر متعال را تبیین نموده است(یا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَکارِهِ، وَ یا مَنْ یفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ، وَ یا مَنْ یلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إِلَی رَوْحِ الْفَرَجِ. ذَلَّتْ لِقُدْرَتِک الصِّعَابُ، وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِک الْأَسْبَابُ، وَ جَرَی بِقُدرَتِک الْقَضَاءُ، وَ مَضَتْ عَلَی إِرَادَتِک الْأَشْیاءُ. …ای کسی که گره هر سختی به دست تو گشوده شود و‌ ای که تندی شدائد به عنایتت می‌شکند،‌ ای که راه بیرون‌شدن از تنگی و رفتن به سوی آسایش از تو خواسته شود، دشواری‌ها به لطف تو آسان گردد و وسایل زندگی و اسباب حیات به رحمت تو فراهم آید و قضا به قدرتت جریان گیرد و همه چیز به اراده تو روان شود…)

اما نباید از این نکته غافل بود: خداوند که مدبر حکیم عالم هستی است و قدرت و رافت بی نهایت دارد، هم آنچه انجام می دهد حکیمانه است و هم امر و نهی او از روی حکمت است.

خداوند از یک سو بر اساس حکمت، عقاب می کند و یا نعمتی می ستاند و یا امتحان می کند و از سوی دیگر برپایه همان حکمت، انسان ها را راهنمایی کرده و دستوراتی داده است که مومن موظف به رعایت آن است .

امر به احتیاط در مواقع خطر کرده (وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَی التَّهْلُكَةِ….بقره/۱۹۵) خود را به مهلکه و خطر در نیفکنید.

او نجات جان یک انسان را برابر با نجات بشریت خوانده و کشتن انسان بی گناه را قتل بشریت خوانده است.(مَنْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا.مائده/۳۲ )

پس بر هر مومنی لازم است فارغ از اسباب گرفتاری ها از طرفی از دعا غافل نشود و از طرفی دیگر با احتیاط و عمل به توصیه های سلامت از گسترش این ویروس منحوس جلوگیری کند و وظیفه خود را بر پایه مر قوانین الهی انجام دهد.

اگر توانایی درمان و رسیدگی برای نجات جان انسانی دارد همانگونه که پزشکان و پرستاران خدوم و مسئولین سلامت کشور مشغول فعالیت هستند مکلف به انجام است و البته ماجور و اگر در راستای تولید تجهیزات پزشکی و برطرف کردن موانع قادر است موظف به ورود فعال به عرصه است و اگر هم در خانه ماندن او و عدم حضور در مکان های شلوغ، جلوی شیوع ویروس را می گیرد واجب است که در منزل بماند که خداوند رزاق است.

انتهای خبر/*